

Memahami Perkauman dan Pelbagai Bentuknya
Perkauman adalah istilah yang digunakan untuk menggambarkan kepercayaan bahawa kumpulan orang tertentu sememangnya lebih tinggi atau lebih rendah berdasarkan kaum mereka. Ini boleh nyata dalam pelbagai cara, seperti diskriminasi, prasangka atau berat sebelah terhadap individu atau kumpulan berdasarkan kaum mereka. Perkauman juga boleh dikekalkan melalui bentuk perkauman yang sistemik dan diinstitusikan, seperti undang-undang, dasar atau amalan yang mendiskriminasikan.
Perkauman sering digunakan secara bergantian dengan istilah "perkauman", tetapi terdapat beberapa perbezaan yang ketara antara kedua-duanya. Perkauman ialah istilah yang lebih umum yang merujuk kepada sebarang bentuk diskriminasi atau prasangka berdasarkan kaum, manakala perkauman ialah istilah yang lebih khusus yang merujuk kepada kepercayaan terhadap keunggulan atau rendah diri kumpulan kaum tertentu.
Adalah penting untuk ambil perhatian bahawa perkauman bukanlah sama seperti perkauman. Walaupun perkauman adalah isu sistemik yang mempengaruhi individu dan masyarakat, perkauman ialah sistem kepercayaan yang mengekalkan diskriminasi dan prasangka. Perkauman boleh dicabar dan dirungkai melalui pendidikan, muhasabah diri dan advokasi untuk dasar dan amalan yang menggalakkan kesaksamaan dan keterangkuman.
Perkauman boleh mengambil pelbagai bentuk, termasuk:
1. Warna: Amalan mendiskriminasi individu berdasarkan warna kulit mereka, dengan individu berkulit cerah sering diutamakan berbanding individu berkulit gelap.
2. Ideologi perkauman: Kepercayaan tentang kelebihan atau rendah diri kumpulan kaum tertentu yang diteruskan melalui media, pendidikan, dan bentuk sosialisasi yang lain.
3. Perkauman sistemik: Dasar dan amalan diskriminasi yang tertanam dalam institusi dan sistem, seperti pendidikan, pekerjaan, perumahan dan keadilan jenayah.
4. Keagresifan mikro: Ungkapan berat sebelah atau prasangka secara lisan atau bukan lisan yang boleh menjadi halus tetapi masih memberi kesan yang ketara kepada individu dan komuniti.
5. Pemberian budaya: Tindakan mengambil unsur-unsur satu budaya dan menggunakannya dalam budaya lain tanpa pemahaman, penghormatan, atau pampasan yang betul.
6. Tokenisme: Amalan memasukkan individu daripada kumpulan yang kurang diwakili dalam kedudukan kuasa atau pengaruh sebagai cara untuk kelihatan inklusif, tanpa benar-benar menangani ketidaksamaan sistemik.
7. Stereotaip: Amalan mengurangkan individu yang kompleks kepada perwakilan yang terlalu ringkas dan tidak tepat berdasarkan kaum atau etnik mereka.
8. Prasangka: Sikap atau kepercayaan negatif tentang individu atau kumpulan berdasarkan kaum, etnik, agama atau aspek identiti mereka yang lain.
9. Diskriminasi: Melayan individu secara berbeza berdasarkan bangsa, etnik, agama atau aspek identiti mereka yang lain, selalunya merugikan mereka.
10. Xenophobia: Ketakutan atau kebencian terhadap orang dari negara atau budaya lain, selalunya dimanifestasikan sebagai diskriminasi atau keganasan terhadap pendatang atau pelarian.
Adalah penting untuk mengiktiraf dan mencabar bentuk perkauman ini untuk mewujudkan masyarakat yang lebih saksama dan inklusif untuk semua orang.




Perkauman ialah kepercayaan bahawa bangsa sendiri lebih tinggi daripada orang lain, selalunya disertai dengan diskriminasi, prasangka, atau permusuhan terhadap orang lain. Perkauman boleh berlaku dalam pelbagai bentuk, termasuk amalan diskriminasi, berat sebelah dan ketidakpekaan budaya. Ia juga boleh dikekalkan melalui bentuk sistemik dan berinstitusi, seperti undang-undang dan dasar yang mendiskriminasikan.
Perkauman boleh ditujukan kepada orang dari mana-mana kaum, etnik atau asal usul negara. Walau bagaimanapun, adalah penting untuk mengakui bahawa dari segi sejarah, perkauman telah ditujukan terutamanya kepada orang kulit berwarna, terutamanya orang Kulit Hitam, Orang Asli dan komuniti terpinggir lain.
Adalah penting untuk menyedari bahawa perkauman bukan sahaja isu prasangka individu, tetapi juga hasil daripada faktor sistemik dan struktur yang mengekalkan ketidaksamaan dan diskriminasi. Menangani perkauman memerlukan komitmen untuk memahami dan merungkai sistem dan struktur ini, dan mewujudkan peluang dan hasil yang saksama untuk semua individu, tanpa mengira kaum atau latar belakang mereka.
Berikut adalah beberapa contoh perkara yang boleh dianggap rasis:
1. Menggunakan kata-kata perkauman atau bahasa penghinaan untuk merendahkan atau merendahkan orang dari kaum lain.
2. Membuat andaian tentang watak, kebolehan, atau tingkah laku seseorang berdasarkan bangsa mereka.
3. Menafikan seseorang pekerjaan, perumahan atau peluang lain kerana bangsa mereka.
4. Menguatkuasakan undang-undang atau dasar diskriminasi yang mempengaruhi kumpulan kaum tertentu secara tidak seimbang.
5. Mengekalkan stereotaip negatif atau berat sebelah tentang orang dari kaum lain melalui media atau bentuk komunikasi lain.
6. Mengabaikan atau meminimumkan pengalaman dan perspektif orang kulit berwarna dalam proses membuat keputusan.
7. Menggunakan pemprofilan kaum untuk menyasarkan individu untuk disyaki, pengawasan atau gangguan berdasarkan kaum mereka.
8. Mengasingkan komuniti atau institusi berdasarkan kaum, membawa kepada akses yang tidak sama rata kepada sumber dan peluang.
9. Memadam atau meminggirkan warisan budaya dan sejarah orang kulit berwarna.
10. Gagal untuk mengiktiraf dan menangani halangan sistemik dan institusi yang mengekalkan jurang perbezaan dan ketidaksamaan kaum.
Adalah penting untuk ambil perhatian bahawa perkauman boleh disengajakan dan tidak disengajakan, dan ia boleh mengambil pelbagai bentuk selain daripada yang disenaraikan di sini. Walau bagaimanapun, dengan memahami apa yang membentuk tingkah laku perkauman, kita boleh berusaha ke arah mewujudkan masyarakat yang lebih saksama dan inklusif untuk semua orang.



