


Ketterij in verschillende religies begrijpen
Ketter is een term die wordt gebruikt om individuen te beschrijven die overtuigingen of praktijken hebben die buiten de reguliere of orthodoxie van hun religie vallen. De term wordt in veel religieuze tradities gebruikt, waaronder onder meer het christendom, de islam en het jodendom. In het christendom is een ketter bijvoorbeeld iemand die een of meer van de fundamentele leerstellingen van het geloof ontkent of verdraait, zoals de goddelijkheid. van Jezus Christus, het gezag van de Bijbel, of de aard van de verlossing. Ketterij kan ook de afwijzing van gevestigde religieuze praktijken of rituelen inhouden, of de introductie van nieuwe leringen die niet worden ondersteund door de Schrift of traditie. In de islam staat ketterij bekend als ‘bida’ en verwijst naar elke overtuiging of praktijk die afwijkt van de leringen. van de Koran en de Hadith (de uitspraken en daden van de profeet Mohammed). Tot ketters in de islam kunnen individuen behoren die de kernprincipes van het geloof verwerpen, zoals de eenheid van God of het profeetschap van Mohammed, of degenen die innovaties introduceren in religieuze praktijken die niet worden ondersteund door de Schrift of traditie. In het jodendom staat ketterij bekend als "apikorsus" en verwijst naar elk geloof of elke praktijk die afwijkt van de leringen van de Thora en de Talmoed (de verzamelde uitspraken en tradities van de Joodse wijzen). Tot ketters in het jodendom kunnen individuen behoren die de kernprincipes van het geloof verwerpen, zoals de goddelijkheid van de Thora of het gezag van de rabbijnse traditie, of degenen die innovaties in religieuze praktijken introduceren die niet door de Schrift of traditie worden ondersteund. Het is ook in andere religieuze tradities gebruikt, waaronder het hindoeïsme en het boeddhisme, waar het wordt gebruikt om individuen te beschrijven die afwijken van de gevestigde leringen van hun geloof. Over het algemeen wordt het label ketter vaak pejoratief gebruikt om individuen te beschrijven die worden gezien als die de gevestigde orde van hun religie bedreigen, of die nieuwe ideeën of praktijken introduceren die niet door de reguliere traditie worden ondersteund. Het is echter belangrijk op te merken dat het gebruik van deze term ook subjectief en controversieel kan zijn, en met voorzichtigheid en respect voor de overtuigingen en praktijken van anderen moet worden gebruikt.



