ทำความเข้าใจเกี่ยวกับการเผาและวัสดุที่สามารถเผาทำลายได้
การเผาเป็นกระบวนการจัดการของเสียที่เกี่ยวข้องกับการเผาไหม้ของสารอินทรีย์ที่อุณหภูมิสูงเพื่อผลิตพลังงาน เช่น ไฟฟ้า หรือความร้อน คำว่า "เผาทำลายได้" หมายถึงวัสดุที่สามารถเผาในเตาเผาเพื่อผลิตพลังงานได้ ตัวอย่างของวัสดุที่โดยทั่วไปจัดว่าเป็นเตาเผาได้ ได้แก่:
1 ขยะมูลฝอยชุมชน (MSW): รวมถึงขยะในครัวเรือนและของเสียไม่อันตรายอื่นๆ ที่เกิดจากกิจกรรมที่อยู่อาศัย อาคารพาณิชย์ และสถาบัน
2 ของเสียทางอุตสาหกรรม: รวมถึงของเสียที่เกิดจากกระบวนการทางอุตสาหกรรม เช่น การผลิตและการก่อสร้าง3. ของเสียทางการเกษตร: รวมถึงเศษพืชผล มูลสัตว์ และวัสดุอินทรีย์อื่นๆ ที่เกิดจากกิจกรรมทางการเกษตร
4 ขยะชีวการแพทย์: รวมถึงขยะทางการแพทย์ เช่น เข็ม ถุงมือ และวัสดุอื่น ๆ ที่ปนเปื้อนสารติดเชื้อ
5 ของเสียอันตราย: รวมถึงวัสดุที่จัดอยู่ในประเภทอันตรายภายใต้กฎระเบียบของรัฐบาลกลางหรือของรัฐ เช่น สารเคมี ยาฆ่าแมลง และโลหะหนัก
วัสดุที่ไม่สามารถเผาได้ได้แก่:
1 ของรีไซเคิลได้: ควรแยกสิ่งเหล่านี้ออกจากกระแสของเสียที่เหลือ และส่งไปยังโรงงานรีไซเคิลแทนเตาเผา
2 วัสดุที่ย่อยสลายได้: ควรนำไปทำปุ๋ยหมักแทนการเผา เนื่องจากวัสดุเหล่านี้สามารถให้สารอาหารที่มีคุณค่าสำหรับดินและการเกษตรได้3. สารพิษ: ควรกำจัดสิ่งเหล่านี้ในลักษณะที่ปลอดภัยและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เช่น ผ่านสถานที่กำจัดของเสียอันตราย
4 วัสดุกัมมันตภาพรังสี: สิ่งเหล่านี้ควรได้รับการจัดการและกำจัดตามกฎระเบียบของรัฐบาลกลางและของรัฐ
โดยรวม เป้าหมายของการเผาคือการแปลงวัสดุอินทรีย์ที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้ให้เป็นพลังงาน ในขณะเดียวกันก็ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมให้เหลือน้อยที่สุด และเพิ่มประโยชน์ด้านสุขภาพและความปลอดภัยของประชาชนให้สูงสุด



