ศิลปะแห่งการวิกแวก: การแกะศัพท์สแลงและความสำคัญของมันออก
Wigwagger เป็นคำสแลงที่มีต้นกำเนิดในชุมชนแอฟริกันอเมริกันทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะในแคโรไลนาและจอร์เจีย หมายถึง บุคคลที่เสแสร้งหรือโอ้อวดจนเกินไปในพฤติกรรมหรือลีลาของตน บ่อยครั้งถึงขั้นไร้สาระหรือตลกขบขัน คำว่า "wigwagger" มาจากความคิดที่ว่ามีคนสวมวิก (วิกผมปลอม) ที่มากเกินไป ใหญ่โตหรือฉูดฉาดจึงดึงความสนใจมาสู่ตัวเองในลักษณะที่เกินจริง คำนี้ใช้เพื่ออธิบายคนที่พยายามอย่างหนักเกินไปที่จะเป็นตามแฟชั่นหรือเท่ และมักจะจบลงด้วยการดูไร้สาระหรือเกินหน้าไป ในบางกรณี คำว่า "wigwagger" ยังสามารถใช้เป็นคำ ดูถูก โดยบอกเป็นนัยว่ามีใครบางคนกำลังเสแสร้งหรือพยายามมากเกินไปที่จะสร้างความประทับใจให้ผู้อื่น อย่างไรก็ตาม สามารถใช้ในลักษณะขี้เล่นหรือแสดงความรักมากขึ้นเพื่อบรรยายถึงบุคคลที่เพียงแต่เป็นตัวของตัวเองอย่างมีสีสัน



